anything elle?

ไม่ได้มาอัพเดทนานมากๆ เลยค่ะ ^^* เรียกว่าข้ามปีกันเลยทีเดียว

อัพเดทล่าสุดของวันนี้คือไดอารี่ของโฮโซมิค่ะ... ไดอารี่อีกแล้ว -*- คือว่าช่วงนี้ก็ยังคงเป็นช่วงทัวร์อยู่เช่นเคยนะ ถึงแม้ว่า Van Tour จะจบลงไปแล้วก็ตาม เริ่มปีใหม่กันมาก็ต่อด้วย One Man Tour 2007 กันเลยค่ะ สนุกไปตามๆกัน ไลฟ์ซะทุกวันอย่างนี้ (ถุงเท้าน่ะมีใส่หรือเปล่า??)

ไดอารี่ของวันนี้เป็นของวันที่ 1/7 ค่ะ... ตกใจเลย เข้าไปแล้วเห็นสองเอนทรี่โผล่ขึ้นมา O_o ขยันอัพรึ? เอาเป็นว่าไปอ่านกันดูดีกว่า!!

2006/01/07 : 02.17
คำอวยพรในวันปีใหม่

สวัสดีปีใหม่ครับ! ปี2007มาถึงแล้วสินะ ตั้งแต่พรุ่งนี้ One Man Tour ก็จะเริ่มต้นต่อไปแล้วล่ะครับ และเพราะว่าในวันนี้ผมได้หลับอย่างเต็มที่ เพียงแค่นี้ก็คงจะเป็นคำอวยพรปีใหม่แล้วล่ะ

ส่วนตัวผมนั้นอยากจะทำให้ปีนี้ที่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นนี้ด้วยความพยายามของผม ผมอยากจะสามารถที่จะแต่งเพลง รวมทั้งไลฟ์ดีๆ ยังไงปีนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะครับ พรุ่งนี้เจอกันที่โคบะครับ :-)

2006/01/07 : 05.18
นอนไม่หลับอะครับ

ผมลืมเล่าให้ทุกคนฟังซะสนิทเลยครับ เรื่องของกีต้าร์ตัวที่ใช้เป็นประจำของผม เจ้า les paul standard ปี89 ตัวนี้เป็นตัวที่ใช้ตั้งแต่ตอนที่เริ่มตั้ง ELLEGARDEN และซื้อเป็นครั้งแรกมาประมาณ 7 ปีแล้ว มันเป็นคู่หูของผมเลยล่ะครับ แทบตลอดทุกไลฟ์ที่ผมใช้กีต้าร์ตัวนี้ ผมเคยปล่อยมันหลุดจากมือด้วยฟีลตอนอยู่บนเวที มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น 4 ครั้ง ทำให้คอกีต้าร์หัก และส่วนที่เคยซ่อมมาแล้ว ในครั้งแรกตัวตั้งสายก็หายไป พอผมได้กลับไปที่เวทีอีกครั้งแล้วก็หามันจนเจอ เจ้านี่น่ะเป็นคู่หูอันดับหนึ่งของผมเลยล่ะนะ "วันนี้รอดแล้วค่อยยังชั่วหน่อย" นี่น่ะคือความรู้สึกของผมในตอนนั้นเลยล่ะครับ

Les Paul ของปี80 น่ะเป็น..... ตัวบอดี้ทำมาจากไม้ 3 ชิ้น ส่วนวงปีของลำต้นก็ไม่มี มันไม่ใช่กีต้าร์ที่เสียงดีพอจะให้ความเคารพนักหรอกครับ แต่ว่านะครับ เพราะว่ากีต้าร์ตัวนี้น่ะไม่เคยอยู่ห่างจากผมเลยไม่ว่าจะยังไงก็ตาม แล้วก็ตอนที่ได้พบกันครั้งแรกผมก็รู้สึกได้เลยว่านี่น่ะจะเป็นกีต้าร์ที่อยู่กับผมไปตลอดทั้งชีวิต แต่ว่ามันเริ่มจะใช้การไม่ได้ซะแล้ว ถึงขนาดว่าไม่มีเสียงออกไม่ว่าจะทำไงก็ตามตั้งแต่ประมาณตอนปลายปีที่แล้ว แล้วผมก็ได้พยายามทุกวิถีทางที่จะซ่อมมันอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า อา..เจ้าคู่หูของผม ผมคิดว่ามันยังมีแรงใช้ได้ต่อนะ และผมก็รู้สึกลังเลทีจะเปลี่ยนกีต้าร์ประจำขงตัวเองด้วยน่ะ แต่ว่าในตอนที่ตัดสินใจพูดออกมาว่า "ผมคิดว่าจะเปลี่ยนกีต้าร์แล้วนะ" แต่บนเวทีก็ไม่สามารถจะทำอย่างนั้นได้ "ถึงเวลาแล้วล่ะ ซ่อมมาแทบจะทั้งชีวิตแล้ว" แล้วมันก็จะกลายเป็นความทรงจำเท่านั้น เรื่องของผมนั้นก็เหมือนกับตอนที่ -ลูฟี่กับอุซป- ทะเลาะกันตอนเรื่องของเรือโกอิ้งแมรี่นั่นแหละครับ

ผมนั้นไม่ชอบกับการที่ต้องเปลี่ยนแปลงสิ่งที่มีอยู่มาตั้งแต่เมื่อก่อนเลยล่ะครับ แบบนั้นน่ะไม่เห็นจะดีเลย แต่เป็นเพราะเสียงเรียกร้องที่ 57 เพื่อสั่งให้มีการบันทึกเสียงในสตูดิโอซะที ของการฝึกซ้อมเมื่อวานซืนนี้ มีคำพูดที่แรงกล้ามากครับ ซึ่งดูเหมือนจะมีการพูดกันไว้เมื่อปีที่แล้วอย่างมากเลยทีเดียว เรียกว่าเป็นการบีบคั้นจากที่ประชุมอย่างรุนแรงเลยล่ะครับ เลยทำให้ผมรู้สึกขึ้นมาเหมือนกันว่า "กีต้าร์ตัวนี้มันคงจะถึงเวลาแล้วสินะ...." เมื่อเห็นใบหน้าของทุกคนที่เริ่มพูดกันเรื่องนี้ แล้วผมก็เริ่มที่จะลังเลขึ้นมา ดังนั้นตั้งแต่พรุ่งนี้ไปผมจะใช้ Lespaulสีดำเป็นตัวหลักแล้วนะครับ สำหรับบางที่ก็อาจจะยังเห็นไลท์ติ้งโบลท์89 นี่อยู่ในช่วงทัวร์ ซึ่งจะกลายไปเป็นกีต้าร์สำรองของผมแทนในอนาคคตและต่อไปครับ

ฮ่าๆๆๆ อ่านมาถึงตรงเรื่อง เรือโกอิ้งแมรี่ แล้วแอบขำ...

ความจริงไดอารี่วันนี้ออกแนวเป็นผู้ชายโรแมนติกนะเนี่ย >__< แบบว่ามานั่งเศร้าเรื่องกีต้าร์คอแตกตัวนี้ของตัวเอง อิอิ แต่ไอ่เรื่องเรือโกอิ้งแมรี่เนี่ย เราเข้าใจน๊า~ ตอนที่อ่านวันพีซตอนนั้นเรายังร้องไห้โฮเลยอีเรื่องเรือเนี่ย คุณโฮโซมิก็แอบซึ้งเหมือนกันอะเด้~

ว่าแต่ มีมาบ่นว่านอนไม่หลับด้วย? ทั้งที่เพิ่งจะพ้นปีใหม่มาอาทิตย์เดียวเนี่ย ไม่คิดว่าเป็นชีวิตชายโสดที่เงียบเหงาไปหน่อยเหรอคะ? สนใจหาคนไปนอนเป็นเพื่อนป่าว?? ^^*