anything elle?

โอ๊ะ.... อะไรกัน? นี่เพิ่งจะอัพเดทไดอารี่ของคุณเค้าเรอะเนี่ย??? 1/26 !! (ได้ข่าวว่านานมากกกแล้ว -*- ) ก็คือว่าไม่มีอะไรหรอกนะนอกจากความขี้เกียจ.....

ไดอารี่ของวันนี้(วันที่ 26 มกรา) ออกจะยาวอยู่ซักหน่อย แต่เป็นการพูดถึงเรื่อง "ความเป็นคนดี" ของโฮโซมิเค้า.. ออกแนวไซโคตัวเองอีกแล้ว แต่เราชอบอ่านน้า~ ถึงจะยาวแต่ถ้าเป็นเรื่องบ่นๆชีวิตส่วนตัวน่ะชอบบ 55+ ถ้ามาเมาแล้วอัพเรื่องไลฟ์นี่ไม่เอา เอียนคำหวานที่พ่นใส่แฟนๆ 555+ ขี้เมาเอ๊ยยย

อ่อ... ติดตามอ่านประโยคเกือบๆ สุดท้ายกันไว้ดีๆล่ะจ๊ะ อิอิอิ

Title : ชื่อของตัวเชื้อโรค :-)

ครับผม ไลฟ์ที่ นีงาตะ-Phase 2Days และก็ที่ Zeppนาโงย่า 2Days นั้นได้จบลงไปแล้วครับสำหรับสัปดาห์นี้ ทั้งที่เพิ่งจะผ่านสัปดาห์ที่ได้พักผ่อนเป็นครั้งแรกของปีมาได้ครั้งเดียว แต่ดูเหมือนจะกลับไปเป็นวงจรเดิมอีกแล้วสินะเนี่ย ผมได้เจอเพื่อนๆค่อนข้างจะเยอะเลยล่ะพักนี้รู้สึกดีใจจังครับ ตอนที่ไปดื่มกันกับเพื่อนร่วมห้องสมัยมหาลัยจนถึงรุ่งเช้านั้น ระหว่างที่ตะลอนๆอยู่ที่ชิบุยะ..ภายในหัวผมก็นึกถึงเรื่องราวในวันเก่าๆขึ้นมาเลย

พักนี้ผมชอบจมอยู่กับเรื่องวันเก่าๆครับ อัลบั้มที่วางแผงไปนั้นก็ทำให้สิ่งแวดล้อมมันเปลี่ยนแปลงไปนิดหน่อยอีกครั้ง แต่ในอีกแง่หนึ่ง ความตึงเครียดมากมายก็แสดงออกมา ก่อนที่ตัวผมจะทันได้สังเกตเสียอีก ผมนี่มันเป็นมนุษย์โลกแบบไหนกันนะ นับจากนี้ไปก็คงจะเป็นมนุษย์อีกประเภทนึง ที่จะรู้จักคิดด้วยหัวใจที่เด็ดเดี่ยว หลังจากที่ปีนี้ได้เริ่มขึ้น

ผมนั้นเข้มแข็งหรืออ่อนแอ ผมนั้นเป็นเพื่อนที่ดีหรือจริงๆแล้วเป็นเพื่อนที่แย่กันแน่? จะวิ่งให้เร็วขึ้นอีกหรือว่า...ควรจะหยุดนะ? ผมไม่ได้โมโหขุ่นเคืองหรอกครับ และเพราะว่าหาคำตอบไม่เจอ ผมจึงเอาแต่คิด คิด แล้วก็คิด ได้ถามกับใครหลายๆคนเลย แล้วก็ตอนที่ขึ้นแท๊กซี่ เป็นเพราะคำสอนหรือไม่ก็คือคำตอบของคุณคนขับรถที่เป็นเสมือนรุ่นพี่ในการใช้ชีวิต ที่มีทั้งดีและไม่ดีของเค้า แล้วก็ได้ถามกับเพื่อนของเพื่อนคนนึงที่ได้พบกันเป็นครั้งแรกว่าผมน่ะดูเป็นยังไงระหว่างคนที่ดีกับคนที่ไม่ดี

ผมได้เข้าใจมากมายเลยครับ ตอนที่ได้คิดด้วยหัวใจที่เด็ดเดี่ยว มันมีสิ่งที่ผมได้เข้าใจผิดไปซึ่งผมไม่เคยสังเกตเลยมาตั้งนานจนกระทั่งถึงเดี๋ยวนี้ จะยังไงก็แล้วแต่ มันไม่ใช่การคิดเพื่อให้ไปถึงเป้าหมาย และกฎเกณฑ์ที่ยุติธรรมนั้นก็คือ "สังคม" จุดมุ่งหมายก็คือการอยู่บนโลกใบนี้ที่เป็นของเรา

เมื่อวานนี้ ผมได้สังเกตในชั่วขณะหนึ่งของความต้องการจะรู้ ด้วยเหตุจากตะกอนความคิดของหัวสมองถั่วๆที่โดนทุบให้แหลกของผม "ใกล้จะดีแล้วล่ะ" หลังจากปีนี้ลงไป "ทุกคนมองผมว่าเริ่มเป็นมนุษย์กับเค้าแล้วล่ะ" ผมคงจะพูดประโยคนี้จนเบื่อกันไปเลย ผมจะคิดแบบนั้นถึงแม้ว่า "ทุกคนที่ผมคิดว่าเค้าจะพูด" ก็คือ "ทุกคนที่ผมหวังว่าเค้าจะพูด" และผมคิดว่าผมอยากจะเติบโตด้วยแนวทางนี้แหละครับ ก่อนที่ผมจะได้รู้ว่ามันเป็นเรื่องตลกเรื่องนึง

ในความเป็นจริงนั้นมันเป็นไปไม่ได้หรอก ผมก็คือผมทั้งเมื่อก่อนแล้วก็ในตอนนี้ ผมอ่อนแอในเวลาที่คนใกล้ตัวเข้มแข็งกับบางสถานการณ์ ผมเพียงแค่ถูกถามจากคนที่ดีคนนึงที่ไม่ได้มีชีวิตอยู่แล้ว ..ไม่ได้โกรธแค้นอะไรหรอกนะครับ.. ผมน่ะอยากจะเป็นคนที่ดี เพื่อใครบางคน

เอาล่ะ แล้วตอนนี้ก็เป็น Zepp-นาโงย่า ไปสนุกด้วยกันให้ได้นะครับ

แหม... อายุปูนนี้แล้วยังจะคิดเรื่องแบบนี้อยุ่อีกหรอ? มันควรจะเป้นเวลาที่ต้องปลงกับชีวิตไม่ใช่เรอะ? พ่อหนุ่มวัยทองงงงง ก้ากๆๆๆๆ.... //ล้อเล่นน้า~

ว่าแต่.. Whos is SOMEONE วะ? คุณโฮโซมิ

edit @ 1 Apr 2008 16:51:28 by NO.893 feat. ELLEGARDEN