[trans] dairy 20071024
posted on 02 Apr 2008 14:09 by ellegarden in dairy2007
TITLE : -
AUTHOR : Hosomi Takeshi
DATE : 2007.10.24
ขอโทษจริงๆ สำหรับการอัพเดทที่ล้าช้าครับ!
ช่วงเวลาในการทัวร์ครั้งนี้ค่อนข้างติดขัด สิ่งดีๆ กับกิจวัตรในแต่ละวันน่ะเข้ากันไม่ค่อยจะได้เลย แต่ในทุกๆวันของผมนั้นมีอยู่มากมายเลยที่รู้สึกขึ้นมาว่า "อา,อยากจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้จัง!" หลังจากทัวร์เสร็จสิ้นลง ผมก็จะเริ่มต้นตารางงานอันมากมาย ซึ่งผมก็จะพยายามมาอัพเดทให้บ่อยขึ้นนะครับ ในระหว่างที่ทัวร์เนี่ย มีหลายสิ่งอย่างที่ผมอยากจะเขียนถึงจริงๆครับ
สองวันในนาโงย่าของเราจบลงแล้วเมื่อคืนนี้ และสองทัวร์ของเราก็จบด้วยสองโชว์ในโตเกียว ขอบคุณเกสท์ทั้งหลายสำหรับช่วงเวลาอันสุดยอด! ดีใจจริงๆที่ได้เลือกวงเหล่านี้
จริงๆนะ ทัวร์ครั้งนี้น่ะ เป็นครั้งที่ดีที่สุดสำหรับผม...ผู้ซึ่งเฝ้ารอความสำเร็จแบบนี้เสมอมา อ๊ะ รอแป๊บนะครับ
...
ในห้องดูหนังของโรงแรม ช่อง western film มีหนังเรื่อง Bombshell Raider ซึ่งเลียนแบบ เรื่อง Tomb Raider มีฉากที่ตัวละครเอก ต้องเข้าไปอยู่ในฉากเลสเบี้ยนโดยไม่ทันตั้งตัว เธอถอดเสื้อผ้า,ช่วยตัวเอง แล้วก็...เอ่อ นี่ชักจะเป็นการเขียนไดอารี่ที่ไม่เข้าท่าแล้วสิเนอะ? แต่ผมว่ามันตลกดีถ้าจะมีแรงกระตุ้นลึกแบบนี้จากนักแสดงที่ดูจริงจังและคนมีเซ็กซ์กันอยู่ข้างๆ อันที่จริงสมองผมชักเริ่มจะหย่อนซะและล่ะ...ก็เลยพูดอะไรเหลวไหลไปเรื่อยน่ะ งั้นปิดมันดีกว่าเนอะ
ยังไงก็ ทัวร์ครั้งนี้น่ะสนุกมากๆ มาเริ่มต้นกันกับ....ชิ เดี๋ยวนะ
...
เมื่อกี้ผมไปเปลี่ยนคำว่า "มาเริ่มต้นกันกับ" เพราะมันกลายเป็น "-ตื๊ดด-ขี้อาย" แทนมาน่ะ [อธิบายนิด : -ตื๊ด- ก็คือไอ่นั่นแหละ..โฮโซมิน้อย(เย้ยย)พี่แกเขียนซะตรง >__< และเพราะว่าเสียงในภาษาญี่ปุ่น ระหว่างสองคำนี้มันออกเสียงคล้ายกัน(เวลาพิมพ์เป็นโรมันจิ) ก็เลยเกิดการผิดพลาด...เอ่อ ตั้งใจรึเปล่าอันนี้ไม่รู้ เมวถามกันเอง เจ๊ยยย] ไอ้คอมบ้า แกเล่นตลกอะไรกับชั้นวะเนี่ยยย ไอ้ "-ตื๊ด-ขี้อาย" เนี่ยมันหมายความว่าไงหะ? ยังจะหัวเราะอีก บ้าชะมัด~
อ้าว นี่ยังไม่ไปถึงไหนเลยสินะ งั้นมาพูดถึงไลฟ์โชว์ของพวกผมกันดีกว่า
ในที่สุดผมก็รู้สึกถึงการได้เมเจอร์เดบิวแล้วเสียที อย่างตอนที่อยู่อุทสึโนมิยะ "เอ่อ มันเกิดอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย? เอ,มันไม่น่าจะเป็นแบบนี้ได้นี่น้า สมองผมรวนแหงๆ " ผมคิดอย่างนี้จริงๆนะ แล้วหลังจากนั้นหลายปี ผมก็ได้เดินออกไปข้างนอกด้วยความรู้สึกแสนจะสดชื่น จนมาถึงที่ฮามามัทสึนี่ ความรู้สึกที่อยู่ลึกๆ แบบนั้นก็หวนกลับมาอีกครั้ง แต่ยังไงซะในทัวร์ครั้งนี้ผมก็จะสามารถกลับใจคิดใหม่ได้
ที่โชว์ของพวกเราดูเหมือนจะมีผู้คนมากต่อมากเลยที่ทุ่มเทเพื่อผมซึ่งยืนอยู่หน้าเวที ทั้งสิ้นสามเดือนนี้ ผมรู้สึกขอบคุณทุกคนจากก้นบึ้งของหัวใจจริงๆครับ ตอนที่ผมหมกมุ่นผมได้ทำสิ่งที่รู้สึกผิดลงไป เวลามีคอนเสิร์ตทีไร ผมมักจะบ้าบอแล้วก็ถือทิฐิทุกครั้ง แต่ตอนนี้ผมไม่เสียใจแล้วล่ะ เพราะว่าได้พูดออกไปหมดแล้ว แต่ว่า ผมก็อยากจะมีโชว์ต่อไปอีกเร็วๆ จัง แล้วครั้งหน้าก็จะมาพูดคุยให้มากกว่านี้อีกนะครับ
เอ่อ ผมง่วงนอนแล้วล่ะ.. แต่ก่อนหน้านั้นอยากจะบอกว่า พวกเราทั้งสี่คนน่ะทำได้เยี่ยมจริงๆ แล้วพวกเราก็มีความสุขมากกับสิ่งที่ได้ทำ ในทัวร์ครั้งนี้ผมได้เพื่อนใหม่เยอะแยะเลยไม่ได้โกหกนะ มันดีออกไม่ใช่เหรอ :-)
โอยาสุมิ !
แอ้กกกก-- นอกจากจะรู้สึกเป็นตากุ้งยิง.. มาสเตอร์เบรทอะไรเนี่ยยย >//< แล้วยังแอบงงอยุ่ลึก เหอะๆ ก็เอาเป็นว่าอย่างนั้นแหละ ที่ได้อ่านไป ใครสงสัยอยากศึกษาเพิ่ม ติดต่อขอรับ ออริจินัลไดอารี่ได้นะ หึหึ อ่านรู้เรื่องกว่านี้มาบอกกันด้วย แหม... ตลอดล่ะคนแก่ ว่าแต่ บอมบ์เชลล์ ไรเดอร์ หึยย แค่ชื่อก็อีโรติกแล้วคุณ!!
